De Gelderlander, maandag 9 maart 1998

Volop drama en romantiek
bij Rijnstad Operette

Sober maar daarom zeker niet sfeerloos was de openingsscène van het galaconcert van de Rijnstad Operette zaterdag avond. De ruim veertig zangers en zangeressen vormden grotendeels zelf het decor. Terwijl de klanken van de musical ‘Jesus Christ Superstar’ de zaal bereikten, trokken ze in stemmige optocht de bühne op en arrangeerden zichzelf rond een soort van houten Calvarieberg tot een indrukwekkend tableau. Simpele witte hemden gaven de lichttechnicus vrij spel, als een leeg doek waarop de kleur de sfeer moet maken. Dat werkte mooi, al kwamen de lichtchangementen niet altijd op tijd.

Mooie plaatjes dus, maar het publiek was voor muziek gekomen. En ook daarin werd het niet teleurgesteld. Eerst wat aarzelend maar gaandeweg met steeds meer expressie en overtuiging schiep Rijnstad met een compilatie van melodieën uit ‘Jesus Christ Superstar’ als het ware een mini-musical, waarin de verhaallijn in tact bleef en voldoende wed geacteerd om het gevoel te geven dat we toch echt meer zien dan een concert alleen. Rijnstad brengt muziektheater.

Een paar handelingen en het bijbels tafereel veranderde in de barricades van de Franse revolutie, achtergrond voor ‘Les Misérables’. Baretten, proletarische vestjes over de witte kielen en een tweede mini-musical ging van start. Dat waren nu al twee voorstellingen voor de prijs van één en de pauze moest nog komen.

Er werd door het koor prachtig gezongen met sterke dramatische accenten. Een natuurlijke enscenering - of choreografie - en het acteertalent van de spelers zorgden voor veel kijkplezier. De diverse solo’s door de voorstelling heen kwamen een heel eind in de richting van een professioneel niveau. Bijzondere en getalenteerde stemmen waren er volop te horen. Rijnstad heeft binnen de eigen gelederen sterke solozangers voor de meest uiteenlopende bezettingen, waar menig amateur-gezelschap voor het ‘zwaardere werk’ zijn toevlucht moet nemen professionals.

Zo neutraal van kleurstelling als het toneelbeeld voor de pauze, zo uitbundig kleurig was het daarna. Het woord gala kreeg invulling in glanzende zijden robes, dames met boa’s en heren in elegant zwart. Vijf operettes passeerden de revue met een levendige afwisseling van koor en solozang. En even fraai als ze als grim proletarisch leger oprukten in ‘Les Misérables’, walsten ze als Weense aristocraten.

De fraaie begeleiding van de twee vleugels paste perfect in het beeld: een rijkdom van klank uit slechts twee instrumenten.

Drama of romantiek? Rijnstad kan het leveren.

INE VAN BAVEL