IOLANTHE
Muzikaal sprookje vol afvalmaterialen

Artikel uit De Gelderlander van 22 september 2005

Regisseur Richard Sprokkereef is wel te vinden voor een muzikaal sprookje. Bij het Arnhemse Rijnstad Vocaaltheater zet hij de Gilbert & Sullivan- klassieker Iolanthe in de steigers. Musical en light opera ineen.

Door MARTIN HERMENS
Sprookjes zijn ideaal materiaal voor creatieve mensen. Omdat ze zich er heerlijk op kunnen uitleven. Of zoals de Arnhemse regisseur Richard Sprokkereef het zegt: „ Als je creatief bent, kun je daar alles mee. Dat soort verhalen kun je in alle tijden zetten. Dat spreekt mij ontzettend aan. Ik merk dat de meeste koren vasthouden aan de traditionele manier van voorstellingen maken. Dat is jammer, want dan ben je als vereniging gedoemd om uit te sterven. Sprookjes geven je de mogelijkheid om het eens op een andere manier aan te pakken.” Als mensen een avondje uitgaan, willen ze vermaakt worden. Dus, zo redeneert Sprokkereef verder, moet je ervoor zorgen dat je het publiek entertaint.

 

Bij Rijnstad Vocaaltheater is het roer een aantal jaren geleden fors omgegaan wat dat betreft. In de schouwburg van Cuijk verzorgt de club regelmatig dinnershows, muzikale voorstellingen in een hedendaags jasje. Sprokkereef mocht ze vormgeven omdat het inhuren van een ‘ professionele’ regisseur te duur was.„ Ik zit in het professionele theater, dus vroeg Rijnstad Vocaaltheater mij om die klus te klaren”, vertelt Sprokkereef in de kelder van een Arnhems kantoorgebouw waar de kostuums voor de ‘ light- opera’ Iolanthe van het fameuze duo Gilbert & Sullivan worden gemaakt. Bij operettevereniging OODEO in Doetinchem, die inmiddels ter ziele is, regisseerde hij de eenakter Trial by jury, ook van Gilbert & Sullivan. Publiek en critici reageerden enthousiast. Dus leek hij ook de juiste man voor Iolanthe. Sprokkereef, een musicalman bij uitstek, had zo zijn twijfels. „ Ik had vraagtekens bij de muziekkeuze”, geeft hij toe. „ Ik weet wat ik kan. En ook dat ik niets heb met opera. Toch heb ik me verdiept in Iolanthe. Wat ik hoorde en las, verraste me. Het is een sprookje op lichte muziek.” Hij vond snel zijn uitdaging: de operette van zijn stoffige imago ontdoen, hedendaagse musicalliefhebbers kennis laten maken met het theatergenre dat zo’n honderd jaar geleden zijn toptijd beleefde en de operette- aanhangers meenemen in een nieuwe aanpak van hun geliefde genre. „ Eigenlijk is de operette de musical van toen.”

 

De Arnhemse regisseur Richard Sprokkereef steekt de klassieke ‘light opera’ Iolanthe van het fameuze duo Gilbert & Sullivan voor Rijnstad Vocaaltheater in een spectaculair jasje. „ Als mensen een avondje uitgaan, willen ze vermaakt worden”, is zijn filosofie. Foto: Hans Broekhuizen/ De Gelderlander

De carrière van Sprokkereef is op zijn zachtst gezegd opmerkelijk. Opgeleid tot etaleur ontwikkelde hij zich tot interieurinrichter voor kledingbedrijven. Tussendoor speelde hij op topniveau als korfballer, totdat een blessure daar een einde aan maakte. Hij moet goed geweest zijn in zijn oude vak, want tot twee keer toe werd hij weggekocht door grote bedrijven. Zingen was een hobby, maar is inmiddels zijn werk. Sprokkereef belandde in de Nederlandse musicalwereld en stond vorig seizoen in zijn nakie in de voorstelling Naked boys singing. Zeven jaar geleden maakte hij kennis met Rijnstad Vocaaltheater. „ Mijn vriend zong daar al. Ze zochten iemand voor de kostuums en decors. Dat ben ik gaan doen. Als ik lol heb in mijn werk, loop ik vaak te zingen. Dat werd opgemerkt bij Rijnstad. Toen kwam de onvermijdelijke vraag of ik wilde meezingen. Van het een kwam het ander.” In feite is hij dus eigen kweek van Rijnstad Vocaaltheater. „Dat maakt dat ik doe wat ik nu doe. Ik vind het leuk om te proberen ‘mijn’ club naar een hoger niveau te tillen. Ik vind het een prettige, enthousiaste groep mensen om mee te werken. Maar ze weten dat ik weg ben zodra er een interessant aanbod uit de professionele theaterwereld komt. Al zou dat wel jammer zijn.”

In zijn eentje is hij creatief verantwoordelijk voor Iolanthe. Decors, kleding en regie – ze komen allemaal uit zijn brein. Is dat niet riskant? „ Nee, integendeel zelfs”, stelt hij. „ Het voordeel is dat de voorstelling in zijn geheel één stijl kent omdat alles op elkaar afgestemd is. Dat is veel werk, ja, maar ik hoef niet alles zelf te maken. Leden van het koor zorgen voor het maken van de decors en de kostuums op basis van mijn ontwerpen. Het zou een onhaalbare kaart geweest zijn als ik dat allemaal ook had moeten doen.”

Ondanks de financiële beperkingen laat Sprokkereef zijn creativiteit geen grenzen opleggen. Als geen ander weet hij dat het bij theatermaken draait om het creëren van illusies. „Ik wil het hoogste en het mooiste. Dat is niet altijd haalbaar. Maar ik heb veel geleerd van wat ik bij producties van Joop van den Ende achter de schermen zag. Decorstukken en kostuums zien er bij TL- licht vaak niet uit omdat we gebruik maken van afvalmaterialen. Maar met een juiste belichting maak ik het sprookje dat ik wil laten zien.” En zo krijgt hij voor elkaar dat de bosfeeën straks inderdaad over het podium vliegen. Een technisch hoogstandje zoals je dat zelden in amateursproducties ziet. „Dit soort dingen voor elkaar krijgen, geeft me een duidelijke drive in het leven. Als je iets voor elkaar wilt krijgen, ga je daar voor. Daar ben ik continu mee bezig. Zit ik ’ s avonds voor de televisie, krijg ik ineens een inval. Zo van: nee, die jurk moet zo en niet anders.”

Rijnstad Vocaaltheater met Iolanthe.
Te zien: 24/ 9 Schouwburg Cuijk, 1/ 10 De Lampegiet, Veenendaal, 8 en 9/ 10 Schouwburg Arnhem.